جعبه ابزار يا Tools:
جعبه ابزار داراي ابزارهاي گوناگوني است و هر ابزار با كمك پانل properties و option (زير جعبه ابزار قرار دارد)مخصوص به خود دارد كه با آن تنظيم مي شود.
ابزار selection Tool:اين ابزار براي انتخاب يك قسمتي ازناحيه ترسيم شده بكار مي رود براي استفاده از آن ابزار را انتخاب كرده بروي آن كليك كنيد شي انتخاب مي شود ولي اگر قصد انتخاب چند شي را ه طور همزمان داريد دكمه ماوس را فشار داده و روي دو ناحيه بكشيد و سپس رها كنيد.و يا از كليد shift و كليك روي اشيا مورد نظر اين كار را انجام داد.
بعد از انتخاب اشيا به پانل بسته به نوع شي پانل properties امكاناتي به شما مي دهد مثلا اگر شي انتخاب شده عكس باشد مي توان آن را ويرايش كرد يا اگر شي باشد كه خود رسم كرديم امكان تغيير رنگ حاشيه و داخل آن را مي دهد.اگر شي باشد كه خود رسم كرده ايم option هم بعد از انتخاب شي فعال مي شود.و دو ابزار براي اصلاح خطوط در اختيار ما قرار مي دهد. ابزاري كه به شكل s هست خط رسم شده را را خميده تر مي كند و ابزار ديگر كه به شكل يك زاويه است خطوط را صاف مي كند هر بار روي اين ابزارها كليك كنيد اين اعمال انجام مي شود براي درك بهتر با ابزار قلمو يك حرف z را رسم كنيد بعد قسمتي را انتخاب كنيد و خطوط آن را صاف يا منحني كنيد.
غير از انتخاب كار ديگر اين ابزار ويرايش شي است بعد از انتخاب ابزار ماوس را به حاشيه هاي شكلي كه رسم كرديد ببريد اگر ماوس را به نزديكي زاويه هاي شي تان ببريد در كنار اشاره گر ماوس يك علامت زاويه ظاهر مي شود و اگر نزديك خطوط يا منحني ها ببريد يك منحني در كنار آن ديده مي شود حال اگر در هريك از اين حالتها كليد ماوس را نگه داشته و جابه جا كنيد آن زاويه جابجا شده يا شي (درنزديكي خطوط) به حالت منحني در مي آيد.يا اگر اين ابزار را در انتهاي خط صافي نگه داريم و شكل زاويه ظاهر شود با كشيدن ماوس مي توانيم خط را بلندتر كنيم.
ابزار subselection Tool:پس از انتخاب اين ابزار ماوس را روي شي(اشيايي كه خود رسم كرديم.) مورد نظر بكشيد.دايره هاي سبز رنگي دور شي ظاهر مي شود كه مي توانيد با جابجايي آنها شي را ويرايش كنيد.
ابزار Line Tool:براي رسم خطوط به كار مي رود.با نگه داشتن كليد shift مي توان خطوطي با زاويه 45 و افقي يا عمودي رسم كرد.در پانل properties مربوط به آن مي توان شكل و رنگ و سايز خط را تغيير داد.
ابزار lasso Tool:براي انتخاب يك قسمت نامنظم بكار مي رود .روي صفحه كليد ماوس را نگه داريد و آن را دور شي مورد نظر بكشيد.
ابزار pen Tool:از اين ابزار براي ايجاد منحني هاي هموار و يكنواخت استفاده مي شود.براي استفاده از اين ابزار به ترتيب در محلهاي مختلف كليك كنيد و يا با كشيدن نقطه كليك شده ميزان منحني را تعيين نماييد.
ابزار Text Tool:براي افزودن متن به صفحه بكار مي رود.اگر به پانل properties آن نگاهي بياندازيد مي بينيد كه مي توانيد نوع خط كه شامل سه حالت ايستا(static) و پويا(Dynamic) و يا ورودي(input) هست را تنظيم كنيد و يا قلم و سايز و رنگ و ترازمتن(چپ چين يا راست چين يا همتراز)و فاصله بين حروف و زير نويس يا بالا نويس (superscript , subscript, normal)نحوه نوشتن متنها عمودي يا افقي بودن و تيتري و ايتاليك نوشتن و امكان انتخاب يا عدم انتخاب متن توسط حضار(با دكمه selectable)را تنظيم مي كند.
حالت static موجب مي شود متن شما بدون تغيير باقي بماند حتي اگر قلم انتخابي شما بر روي سيستم بازديد كننده ها وجود نداشته باشد.حالت dynamic يك جعبه متني ايجاد مي كند كه از طريق يك منبع خارجي نظير يك سرويس دهنده به صورت خودكار تنظيم مي شود. حالت input براي گرفتن متن از ورودي بكار مي رود.در حالت ديناميك و ورودي براي آن بايد در كادري كه در زير حالت خط ظاهر مي شود اسم انتخاب كرد.
با فشار دكمه format هم مي توان فاصله حاشيه چپ (Left margin)حاشيه راست(Right margin) فاصله خطوط(Line Spacing )و تورفتگي (indent)را تنظيم كرد.

آموزش فلش
بعد نصب برنامه فلش MX وارد برنامه شويد در ابتدا يك پنجره روي صفحه به شكل زير باز مي شود در سمت چپ نام پروژه هاي كه اخيرا باز كرده بوديد نوشته شده در وسط گزينه هايي براي ايجاد يك فايل جديد در انواع مختلف و ستون سمت راست باز كردن يك فايل جديد با توجه به الگو است گزينه flash Document را از ستون وسط انتخاب كنيد تا يك فايل فلش ايجاد شود.
خوب حالا برنامه فلش يك محيط در اختيار شما قرار مي دهد.
اين محيط شامل اجزاي زير است :
Stage:
مستطيل سفيدي است با اندازه 550×400 پيكسل است كه در وسط صفحه قرار گرفته و در واقع چيزهايي كه در اين قسمت قرار مي گيرند در فلش شما نمايش داده مي شوند دور آن به وسيله كادر خاكستري پوشيده شده است و تصاويري كه در محيط خاكستري قرار مي گيرند از ديد بيننده پنهان خواهند بود.
Timeline :
خط زمان است فلش همانند فيلم طول و زمان يك فيلم به واحدهايي به نام فريم تقسيم مي كند. كه كنترل فريمها در اين قسمت انجام مي گيرد.هر شامل محتويات خاصي است.خط زمان به دو قسمت تقسيم مي شود ناحيه فريمها و ناحيه لايه ها.
ناحيه فريمها:در اين قسمت ترتيب و مدت زمان فريمها را تنظيم مي كنيم.در بالاي آن شماره فريمها زده شده است.و داراي يك مستطيل قرمز است به نام play head است كه روي فريمي قرار دارد كه در حال حاظر روي stage نمايش داده مي شود مي توانيد آن را با ماوس روي فريمهاي ديگر جابه جا كنيد.در ناحيه فريمها موارد زير موجود است.
Timeline Menu:اين دكمه در بالاي خط زمان و در انتهاي سمت راست در كنار شماره گذاري قرار گرفته است. با كليك بر روي آن مي توانيد فاصله بين شماره هاي تايم لاين كم كنيد البته اين كار فقط براي ديدن تعداد كمتر يا بيشتر فريم بر روي تايم لاين است و در سرعت پخش تاثيري ندارد.
Center Frame:قسمت مركزي فريم قابل ديد در تايم لاين
Onion Skin:فريمهاي موجود در بازه نشان داده شده را روي هم نمايش مي دهد به اين طريق مي توان فريمهاي مياني تشكيل شده را مشاهده كرد.
Onion Skin Outline:مانند گزينه قبل فريمهاي مياني موجود در بازه را نشان مي دهد البته اين بار فقط خطوط خارجي آنها را نمايش مي دهد.
Edit Multiple frames:باعث مي شود هر بخش از انيميشن كه بر فريمها مختلف تقسيم شده ويرايش كنيد.
Modify Onion Markers:بعد از كليك بر روي آن منويي باز مي شود كه مي توان تعداد فريمهايي كه در بازه براي نمايش به صورت Onion Skin را مشخص كرد.
بقيه موارد هم تعداد فريمهاي سپري شده تا فريم جاري و سرعت و زمان سپري شده تا آن فريم را نشان مي دهد.
ناحيه لايه:اين قسمت براي سازماندهي بهتر محتويات يك فلش بكار مي رود.مثلا براي دادن بك گراندهايي كه در سكانسها يا فريمهاي مختلف متفاوت است..نام هر يك از لايه ها را با دوبار كليك و تايپ نام مورد نظر مي توانيد تغيير دهيد.
در بالاي اين قسمت دكمه هاي زير موجود است:
Show\Hide All layers:با كليك برروي آن همه لايه ها با هم پنهان و با كليك مجدد ظاهر مي شوند.شما مي توانيد لايه هايي را كه مي خواهيد پنهان شوند در دايره زير اين ستون و در جلو نام لايه مورد نظر قرار دارند كليك كنيد لايه مورد نظر پنهان مي شود و يك علامت ضربدر در آنجا ظاهر مي شود.
Lock\Unlock All layer:همه لايه ها با كليك كردن بر روي آن قفل مي شوند و امكان ويرايش ندارند و با كليك مجدد همه لايه باز مي شوند همانند مورد قبلي مي توان با كليك برروي دايره زير اين ستون مي توان لايه هاي دلخواه را قفل كرد.
Show All Layers as Outline: نمايش دهنده خطوط خارجي همه لايه ها اين مورد هم مانند موارد قبلي براي هر لايه مي توان استفاده كرد.
در پايين اين قسمت layer دكمه هاي زير موجود است:
Insert layer:براي اضافه كردن يك لايه به مجموعه لايه ها به كار مي رود.اين لايه در بالاي لايه جاري (لايه اي در حال حاضر در آن هستيم علامت مداد كنار آن قرار دارد.)يك لايه جديد اضافه مي كند.
Add Motion Grid:يك لايه راهنما ايجاد مي كند.
Insert Layer Folder:باعث ايجاد پوشه مي شود و شما مي توانيد لايه هاي خود را در آن سازماندهي كنيد. بعد از ايجاد پوشه مي توانيد لايه هاي مورد نظر را با كليك برروي آنها و كشيدن در پوشه آنها در پوشه قرار مي گيرند.
Delete a Layer:با كليك بر روي آن لايه جاري پاك مي شود.
بقيه موارد اجزاي محيط رو بعدا توضيح مي دم.
همان طور که می دانید، یک هارد دیسک نو در ابتدا، دارای هیچ گونه پارتیشنی نمی باشد و یا به اصطلاح می گویند که هارددیسک (خام) می باشد. برای پارتیشن بندی یک هارد دیسک خام، نرم افزارهای متفاوتی وجود دارد. اما یکی از ایده آل ترین آنها، برنامه معروف FDISK می باشد. قبل از شروع بحث پارتیشن بندی، می بایست یک درک کلی از یک هارد دیسک داشته باشید. به طور کلی اکثریت هارددیسکهای پارتیشن بندی شده، دارای یک پارتیشن اولیهPrimary Partition یک پارتیشن افزوده شده Extended Partition و درایوهای منطقی Logical Drives که درون پارتیشن Extended قرار دارند، می باشد.
اجرا کردن برنامه FDISK
برای اجرای برنامه FDISK، به یک دیسکت Startup ویندوز 98 یا ME احتیاج دارید. بدین ترتیب که به وسیله دیسکت، بوت (Boot) شده تا کامپیوتر در محیط داس (DOS) بالا بیاید. پس از بوت شدن کامپیوتر به وسیله دیسک Startup، عبارت FDISK را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا به محیط برنامه FDISK وارد شوید.
شروع کار با FDISK
بعد از اجرا کردن FDISK ، صفحه ای نمایان می شود که حاوی یک پیام طولانی می باشد. در انتهای این پیام، سوال زیر پرسیده شده است:
در این صفحه، حرف Y را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا به منوی اصلی برنامه FDISK بروید.
منوی اصلی برنامه FDISK
منوی اصلی برنامه FDISK، شامل گزینه های زیر می باشد:
Choose one of the following:
1. Create DOS partition or logical DOS Drive
2. Set active partition
3. Delete partition of Logical DOS Drive
4. Display partition information
Enter choice: [1]
ایجاد پارتیشن Primary
برای ایجاد کردن این پارتیشن، در منوی اصلی برنامه، عدد 1 را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید تا گزینه های زیر نمایان شود:
1. Create Primary DOS Partition
2. Create Extended DOS Partition
3. Create Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition
Enter Choice: [1]
سپس دوباره عدد 1 را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید. با انجام این کار و پس از گذشت مدت زمانی، پیغام زیر به نمایش در می آید:
این سوال به شما می گوید که آیا مایل هستید تمام فضای هارددیسک را به پارتیشن Primary اختصاص داده و آن را فعال (Active) نمایید؟ مسلم است که همچین کاری برای یک هارددیسک با ظرفیت 40GB و یا بیشتر، غیر معقول است. پس حرف N را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا پیغام زیر نمایان شود:
Maximum space availabe for partition is 38090 Mbytes (100%)
Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create a Primary DOS Partition: [38090]
حال در اینجا، می بایست مقدار فضایی را که می خواهید به پارتیشن Primary خود اختصاص دهید را بر حسب مگابایت و یا درصد وارد کنید. بعد از وارد کردن مقدار مورد نظر خود، کلید Enter را فشار دهید. پس از ساخته شدن پارتیشن Primary، کلید ESC را بزنید تا به منوی اصلی برنامه بازگردید.
فعال کردن یک پارتیشن
پارتیشن فعال در واقع همان پارتیشنی است که فایلهای مورد نیاز برای بوت سیستم در آن وجود دارد. این پارتیشن معمولا همان پارتیشن Primary که C نام دارد می باشد. برای فعال کردن پارتیشن Primary ساخته شده، در منوی اصلی برنامه، عدد 2 و سپس کلید Enter را فشار دهید. حال عدد (1 اگر که می خواهید پارتیشن C شما فعال شود) را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید تا پارتیشن C به عنوان پارتیشن فعال انتخاب شود. دکمه ESC را بزنید تا به منوی اصلی برنامه بازگردید.
ساخت پارتیشن Extended
برای ساخت پارتیشن Extended، در منوی اصلی برنامه، عدد 1 و سپس کلید Enter را فشار دهید. در صفجه ظاهر شده، عدد 2 و سپس کلید Enter را فشار دهید تا پیغامی همانند پیغام زیر نمایان شود:
Maximum space availabe for partition is 20180 Mbytes (53%)
Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create an Extended DOS Partition: [20180]
چنان چه می خواهید مابقی فضای هارددیسک باقیمانده را نیز پارتیشن بندی کنید، در این صفحه کلید Enter را فشار دهید. درین صورت، تمامی فضای باقیمانده به صورت پارتیشن Extended در خواهد آمد و دیگر، هیچ فضای خامی، درون هارددیسک باقی نخواهد ماند. پس از ساخته شدن پارتیشن Extended، کلید ESC را فشار دهید.
ساخت درایوهای منطقی
پس از اینکه پارتیشن Extended ساخته شد و شما کلید ESC را فشار دادید، FDISK به شما می گوید که هیچ درایو منطقی ساخته نشده است و پیغام زیر را نمایش می دهد:
Maximum space available for logical drive is 20180 Mbytes (100%)
Enter logical drive size in Mbyte or percent of disk space (%): [20180]
حال می توانید درایوهای منطقی خود را بسازید. بدین منظور، حجم درایوهای منطقی خود را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید.
حذف پارتیشنها از هارددیسک
برای حذف کردن پارتیشنهای ساخته شده در یک هارددیسک، ابتدا می بایست درایوهای منطقی، سپس پارتیشن Extended و در نهایت پارتیشن Primary را حذف نمود. برای حذف درایوهای منطقی از یک هارددیسک، در منوی اصلی برنامه FDISK، عدد 3 و سپس کلید Enter را فشار دهید تا منوی زیر نمایان شود:
1. Delete Primary DOS Partition
2. Delete Extended DOS Partition
3. Delete Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition
4. Delete Non-DOS Partition
در این منو، عدد 3 را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا صفحه ای نمایان شود. در این صفحه، لیستی از درایوهای منطقی به همراه نام آنها، به نمایش در آمده است و در انتهای این صفحه، پیغام زیر نوشته شده است:
Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)
WARNING! Data in a deleted Logical DOS Drive will be lost.
What drive do you want to delete? [ ]
در این صفحه، حرف درایو منطقی ای که می خواهید آن را پاک نمایید، وارد کنید (به عنوان مثال (E سپس کلید Enter را فشار دهید. حال برنامه FDISK از شما، نام پارتیشن (Lable) را می خواهد. نام پارتیشن را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید. در این لحظه، FDISK از شما سوالی مبنی بر اینکه آیا می خواهید پارتیشن را پاک نمایید یا خیر، می پرسد. حرف Y را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا درایو منطقی مورد نظر شما پاک شود. پس از پاک کردن تمامی درایوهای منطقی، نوبت به پاک کردن پارتیشن Extended می رسد. برای پاک کردن پارتیشن Extended، در منوی اصلی برنامه FDISK، عدد 3 را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید. سپس عدد 2 را تایپ کنید و کلید Enter را فشار دهید تا پیغام زیر نمایان شود:
Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)
WARNING! Data in the Extended DOS Partition will be lost.
Do you wish to continue (Y/N)? [N]
در این صفحه، حرف Y را تایپ کرده و سپس کلید Enter را فشار دهید تا پارتیشن Extended پاک شود.
خب این هم آموزش کامل پارتیشن بندی امیدوارم که فرمت و کارهای دیگر را بلد باشید اما اگر خواستید باز هم در بخش نظرات بنویسید من در خدمتم و آن را هم آموزش می دهم البته یک کم اشاره می کنم که فرمان زیر مخصوص فرمت درایو سی می باشد.
بعد از کلمه فرمت یک فاصله باید قرار دهید و اگر هم خواستید جای سی درایوهای دیگری را می توانید جایگزین کنید مانند فلاپی درایو و البته بهتر است موقع نصب ویندوز شما اگر دارای 3 درایو هستید فقط سی را فورمت کنید و بقیه درایوها را در محیط ویندوز فومت و قابل استفاده کنید چون شما گزینه کوییک را هم دارید و سرعت و راحتی کار هم کاملا مشهود می باشد.
یک نکته مهم هم این است که شاید شما هارد را فرمت کردید و خواستید ویندوز نصب کنید اما نشد شما باید با همین پارتیشن ها بازی کنید و در اصل یک بار پاک و دوباره بسازید تا اوپراتینگ سیستم فایلز شما کاملا مصدود شوند تا مراحل نصب به اتمام برسد.
دستور العمل تهیه یک نسخه پشتیبان از ویندوز و نرم افزارهای نصب شده برای مواقع ضروری
از خدا که پنهان نیست چرا از یکدیگر پنهان کنیم؟ من و شمایی که از روز ازل تا به ابد با ویندوز گره خورده ایم هر چقدر هم که زیر و بم این سیستم عامل را بشناسیم و خوب با آن تا کنیم نهایتا می دانیم بعد از 6 ماه یا یک سال شروع به ریپ زدن می کند و بایستی مصائب نصب مجدد را بکشیم و بعد تازه مطمئنا بعد از نصب مجدد مصیبت نصب نرم افزارهای مورد نیاز و انجام تنظیمات کافی و لازم شروع می شود. حالا این تازه وضعیت خوبی است وای به روزی که جناب ویندوز به هر دلیلی کرش کنند و دیگر بالا تشریف نیاورند و... .
اساسا اساتید و علمای دنیای کامپیوتر تنها راه حل برای این مشکل را تهیه یک نسخه ی پشتیبان از سیستم عامل و نرم افزارهای نصب شده بر روی کامپیوتر تحت ویندوز می دانند تا وقتی مشکلات ذکر شده در بالا پیش آمد خیلی خوشگل و تمیز نسخه ی پشتیبان جایگزین نسخه ی مشکل دار شود. برای اینکار نرم افزارهای بسیاری هست مثل مثلا Norton Ghost و یا Acronis TrueImage و غیره که البته در مکتب ما ایرانی ها پرطرفدار ترینش همان جناب Norton Ghost می باشد.
ولی به شخصه Norton Ghost را دوست ندارم، چرا؟ چون قیمتش در پکیج های مختلف بین 50 تا 70 دلار است و من در مملکت گل و بلبل بایستی نسخه ی قفل شکسته اش را استفاده کنم یا اینکه زیادی پولم از پارو بالا برود و 70 دلار بدهم بابت نرم افزار (خدایا توبه!)! به جای این ابزار و سایر ابزارهای مشابه یک ابزار رایگان دوست داشتنی و کم حجم (فقط 1.5 مگابایت) وجود دارد با عنوان DriveImage XML که می توانید با آن وقتی تازه ویندوز و نرم افزارهای مورد نیاز را نصب کرده اید یک نسخه ی پشتیبان کامل از درایو حاوی ویندوز تان تهیه کنید تا روزی که ویندوز کرش کرد یا به هر دلیل پیر و فرسوده شده بود این نسخه ی پشتیبان را خیلی سریع و راحت جایگزینش کنید. اصلا در ادامه می خواهیم ببینیم چگونه می توان با این نرم افزار این عملیات را انجام داد.
ساخت یک System Image جدید:
برای شروع اول به ابزارمان احتیاج داریم پس اول DriveImage XML را دانلود کرده و سپس نصب نمائیدش. به درایوی که در آن ویندوز و سایر نرم افزارها نصب هستند در اصطلاح System درایو می گوئیم و به نسخه ی پشتیبانی که از این درایو قصد داریم تهیه کنیم System Image یا Image پشتیبان می گوئیم پس اگر در ادامه این موارد را دیدید لطفا شبیه علامت تعجب نشوید :-) (البته به اساتید فن جسارت نشود).
زمانی که DriveImage XML یا اصطلاحا و اختصارا DiX نصب شد و اجرایش نمودید، گزینه ی Backup را در گوشه ی سمت چپ پائین پنجره کلیک کنید، با کلیک کردن این گزینه خود نرم افزار هارد دیسک یا هارد دیسک های متصل به سیستم شما را به صورت خودکار شناسائی می کند و اطلاعات مرتبط به آنها را مورد تجزیه تحلیل قرار می دهد. حالا برای اینکه از درایو حاوی ویندوز و نرم افزارها image بگیریم روی درایو مرتبط که در اینجا C می باشد کلیک می کنیم و گزینه ی Next را می زنیم تا ویزارد پشتیبان گیری DiX در مقابل ما ظاهر بشود. در پنجره یی که با عنوان Backup در مقابل ما ظاهر شده است یکبار دیگر Next را می زنیم تا به مرحله یی برسیم که DiX از ما محل ذخیره ی image پشتیبان را می خواهد، که این مرحله را به همراه گزینه هایی که در اختیار شما قرار می گیرد می توانید در تصویر زیر مشاهده کنید.
قبل از اینکه عملکرد هر یک از گزینه های موجود در تصویر بالا را توضیح دهم یک نکته ی خیلی ضروری دیگر را بهتر است بگویم، image ی که از سیستم درایو خود تهیه می کنید را ترجیحا هرگز در خود سیستم درایو ذخیره نکنید آن را بر روی یک درایو دیگر، یا یک هارد دیسک دیگر یا اصلا روی CD و یا DVD نگه داری کنید. اینکار سبب می شود تا اگر هر اتفاقی افتاد و اطلاعات روی سیستم درایو دچار اشکال شدند شما نسخه ی پشتیبان خود را از دست ندهید.
اما بپردازیم به گزینه هایی که برای گرفتن پشتیبان از سیستم درایو توسط DiX در اختیار ما قرار می گیرد و عملکردشان:
- Raw mode: اگر Raw mode را تیک زده باشید، DiX یک کپی سکتور به سکتور از درایو مورد نظر شما تهیه می کند، یعنی از فضاهای خالی درایو شما نیز نسخه ی پشتیبان تهیه می شود و حجم image پشتیبان ما با حجم کلی درایو برابری خواهد کرد. از آن مهم تر اگر بخواهیم نسخه ی پشتیبانی که با این گزینه تهیه شده است را جایگزین کنیم دوباره دقیقا به درایوی با حجم درایو اولیه ای که از پشتیبان تهیه کردیم نیاز داریم. لذا اگر این گزینه را تیک نزنید بهتر است.
- Split large files: اگر قصد دارید image پشتیبانی که تهیه می کنید را بر روی CD یا DVD منتقل کنید این گزینه به کارتان خواهد آمد، چون مسلما image که شما تهیه می کنید صد در صد حجمش از یک سی دی بیشتر است و به احتمال خیلی زیاد این حجم از یک دی وی دی هم بیشتر خواهد بود این گزینه فایل Image را به چند فایل کوچک تر تقسیم می کند تا امکان آوردن آنها بر روی CD و DVD فراهم شود. در صورتی که از گزینه ی مذکور استفاده نکنید اگر Raw Mode فعال نباشد حجم image با حجم فضای استفاده شده ی درایو مورد نظر برابر خواهد بود و اگر Raw Mode فعال باشد هم که اصلا حجم image با حجم کلی درایو برابر است.
- Compressed: اگر فکر میکنید در درایو دیگری که می خواهید image پشتیبان را ذخیره کنید فضا کم است ممکن است گزینه ی Compressed کمک بزرگی برای شما باشد، این گزینه سبب می شود حجم image از مقدار واقعی اش 40% کمتر شود. استفاده از Compressed ممکن است پروسه ی تهیه ی image را مقداری کند نماید ولی خوب در برخی موارد استفاده از آن لازم است.
- Hot Imaging Strategy: این گزینه یکی از گزینه های هیجان انگیز DiX است، این نرم افزار قادر است حتی وقتی که شما دارید از کامپیوترتان استفاده می کنید از سیستم درایو شما نسخه ی پشتیبان تهیه کند. در حالت عادی DiX درایو مورد نظر را قفل می کند تا کاربر نتواند از آن استفاده کند و بعد شروع به پشتیبان گیری می کند تا عملیات تمام شود و بعد دوباره درایو آزاد شود، اما با گزینه ی Hot Imaging Strategy مرحله به مرحله فایل ها را روی درایوی که در حال بک آپ گیری از آن است قفل می کند و بعد از اینکه از آن پشتیبان گرفت آزادش می کند در این حالت شما می توانید با سیستم خود مشغول کار باشید ولی خوب نمی توانید از فایل هایی که در لحظه DiX در حال پشتیبان گیری از آنهاست استفاده کنید.
حالا که گزینه های موجود را درک کردیم می توانیم عملیات پشتیبان گیری را بر حسب نیاز خودمان سفارشی کنیم و سپس کلید Next را بزنیم. مدت زمانی که طول می کشد تا نسخه ی پشتیبان یا image پشتیبان آماده شود بستگی دارد به سرعت کامپیوترتان و همینطور مقدار فضای استفاده شده بر روی درایو مورد نظر، بهتر است برای اینکه وقت از دست ندهید موقعی که مثلا می خواهید بروید ناهار بخورید یا زمانی که پای کامپیوتر نیستید و می خواهید مشغول کار دیگری شوید عملیات پشتیبانی گیری را انجام دهید. خود DiX به شما نشان می دهد چقدر زمان از عملیات پشتیبان گیری مانده و چقدر هم رفته. (تصویر زیر)
یک نکته را هم بگویم که DiX خیلی سریع نیست و نباید انتظار معجزه داشته باشید درایوی که من دیشب از آن با این نرم افزار پشتیبان گرفتم 14 گیگابایت اطلاعات بر رویش موجود بود که چیزی حدود 45 دقیقه زمان برد. وقتی که پروسه ی تهیه image به سرانجام رسید شما با دو نوع فایل در مقصدی که قبلا برای ذخیره image تعیین کردید روبرو خواهید بود: اولی به صورت یک فایل با پسوند XML. و دومی به صورت یک یا چند فایل با پسوند DAT. که البته یک یا چند فایل بودن دومی بیشتر به آن بستگی دارد که شما قبلا گزینه ی Split large files را انتخاب نموده باشید یا نه. فایل با پسوند XML. حاوی لیستی از فایل های موجود در داخل image است و فایل(های) DAT. حاوی اطلاعات image ما هستند. (برای درک بهتره اینکه فایلها بعد از تهیه نسخه پشتیبان به چه صورت خواهند بود به تصویر زیر نگاه کنید):
وقتی از سیستم درایوتان یک سیستم image تهیه کردید، می توانید به سه شکل از آن استفاده کنید: اول برای برگرداندن تک تک فایلهای موجود در داخل image به سر جای قبلی شان، یعنی اگر فایلی در داخل Image موجود باشد و به هر دلیلی از روی درایو مورد نظر پاک شود می شود آن را با استفاده از این نسخه ی پشتیبان برگرداند. دوم برای restore کردن سیستم به همان صورتی که در زمان تهیه image بوده است، یعنی اگر ویندوز و اینها آسیب دید می توان بدون نصب مجدد ویندوز و برنامه های نصب شده (یک چیزی در مایه های بدون درد و خون ریزی) بر رویش سیستم را به حالت سلامتی که در زمان تهیه نسخه ی پشتیبان بوده بازگرداند و اساسا اصل این آموزش نیز برای همین مطلب بود. سوم برای ایجاد یک کپی دقیق از یک پارتیشن در داخل یک پارتیشن یا هارد درایوی دیگر.
جایگزینی تکی فایلها:
برای اینکه بتوانید فایلهای درون یک image پشتیبان را باز خوانی کنید ابتدا DiX را اجرا کنید و بعد گزینه ی Browse را از گوشه ی سمت چپ پائین کلیک کنید و سپس فایلی که با پسوند XML. همراه با image شما ایجاد شده است را برای DiX آدرس دهی کنید. DiX با خواندن فایل مذکور فایل های موجود در Image پشتیبان را برای شما لیست می کند و به نمایش در می آورد. (تصویر زیر)
می توانید در لابه لای فایلها و فولدر ها بگردید و فایل و فولدر مورد نظرتان را خیلی راحت Restore یا جایگزین نمائید :-).
بازگردانی کامل یا انجام یک System Restore کامل:
بیائید حالا فرض کنیم شما یک image کامل و تر و تمیز از سیستم درایوتان گرفتید و چند ماهی یا چند هفته ای هم گذشت همه چیز خوب و دلنشین بود تا اینکه خدایی نکرده به دلیلی فایلهای ویندوز شما صدمه دید و یا ویندوز به هر دلیلی دچار اشکال شد یا اصلا کند شده بود و یا از همه اینها بدتر سیستم به یک دلیلی کرش کرد و بالا نمی آمد. خوب حالا چه کار می کنید؟! D: بسیار خوب الان وقتش است با همان image که توسط DiX گرفتید سیستم را مثل همان روزی کنید که مشغول تهیه نسخه ی پشتیبان بوده اید. این مرحله کمی پیچیدگی دارد و افراد در اینجا دو دسته می شوند، دسته اول صفحه را می بندند و می روند دنبال کارشان دسته دوم مثل من خوره می شوند تا ببینند چه باید کرد!
اول اینکه image پشتیبان شما و فایلهای موجود در آن جایگزین فایلهای صدمه دیده موجود در سیستم درایو فعلی تان می شود پس بنابراین امکان انجام عملیات restore یا بازگردانی از داخل خود ویندوز نیست، دلیلش هم واضح است وقتی برخی از فایلهای موجود سیستم توسط خود ویندوز در حال استفاده هستند شما نمی توانید فایلهای درون image پتشیبان را بر روی آنها کپی کنید. برای این مشکل راه حل های مختلفی هست، یکی اینکه مثلا شما هارد دیسک تان را بر روی یک سیستم دیگر به صورت هارد ثانویه یا secondary disk سوار کنید بعد با استفاده از آن سیستم و نرم افزار DiX اطلاعات را روی هارد ثانویه Restore کنید، که خوب این اصلا مستلزم این است که دو تا سیستم داشته باشید و چون من دو تا PC در یک محل نداشتم بی خیالش شدم. به غیر از این استفاده از هارددیسک پشتیبان و اینها هم امکان پذیر هستش ولی خوب باز کمتر افرادی هستند که دو هارد دیسک داشته باشند و... .
اما راه حل مورد علاقه ی من ساخت یک سی دی ویندوز با قابلیت بوت یا همان توانائی bootable است که روی آن امکان اجرای DiX هم وجود داشته باشد یک چیزی مثل سی دی های لایو یا زنده. تعجب نکنید و نترسید اصلا کار سختی نمی خواهیم انجام دهیم و در اصل حتی می خواهیم کمی تفریح کنیم. برای اینکه شما یک سی دی لایو از ویندوز بسازید احتیاج به ابزاری با عنوان PE Builder دارید این ابزار کارش ساختن سی دی های لایو از ویندوز XP و یا ویندوز سرور 2003 است که با نصب پلاگین های مختلف در حین ساخت سی دی های لایو قابلیت اجرای برخی از برنامه ها من جمله DiX را وقتی که سیستم تان را با آن بوت کنید را فراهم می کند.
پس اول کار PE Builder ترجیحا آخرین نسخه را دانلود می کنید و در محل پیش فرض خود برنامه نصب می کنید. بعد محتویات یک سی دی ویندوز XP که دارای سرویس پک 1 به بالا باشد را به صورت کامل در محلی از هاردتان کپی می کنید مثلا من سی دی ویندوز XPی که سرویس پک 2 داشت را در درایو D کامپیوترم و در فولدری به نام Setup کپی کردم.
بروید سراغ این صفحه و DriveImage XML V1.21 plugin را دانلود کنید، اگر PE Builder را در محل نصب پیش فرضش نصب کرده باشید بایستی در درایو C شما فولدری با عنوان pebuilder3110a وجود داشته باشد و در داخل آن فولدر دیگری با عنوان plugin، کاری که شما می کنید این است که فایل پلاگین DiX ی که دانلود کردید را در داخل این فولدر extract کنید. نتیجه ی نهائی اینکه بایستی در داخل فولدر پلاگین فولدر دیگری با عنوان driveimage_xml پدید آمده باشد که درونش چند فایل dll یکی دو فایل HTML یک فایل exe و یکی دو فایل XML وجود داشته باشد.
حالا مقدمات ساخت سی دی لایو مان با قابلیت اجرای DiX فراهم شده است :-). برای ساخت سی دی لایو PE Builder را اجرا می کنید در قسمت Source آدرس محلی که سی دی ویندوز را کپی کردید را آدرس دهی میکنید (برای من طبق آنچه بالا گفتم می شود D:\Setup) در قسمت Media OutPut محلی که می خواهید فایل ISO خروجی ذخیره شود را مشخص می کنید و محض اطمینان از اینکه همه چیز درست است اول کلید Plugins را میزنید اگر یک صفحه در مقابل شما باز شد حاوی یک لیست از پلاگین های فعال و غیرفعال که همه چیز درست است آن را می بندید و به مرحله بعدی می روید اما اگر پیغام خطا گرفتید در 90% مواقع در آدرس دهی در قسمت Source اشتباه کرده اید آن را اصلاح کنید. حالا که همه چیز درست بود Build را می زنید تا یک فایل ISO در محل مورد نظر که قبلا مشخص کردید ساخته شود این فایل را بایستی به صورت یک سی دی یا دی وی دی در آورید (تبدیل ISO به CD یا DVD کار ساده ای است در Nero کافی است از گزینه ی Burn image to disk استفاده کنید یا اگر مثل من از نرم ازفزارهای قفل شکسته استفاده نمی کنید از ISO Burner کمک بگیرید) بعد از انجام این تبدیل سی دی لایو ما حاضر است.
حالا اگر دو تا سی دی رام یا دی وی دی رام دارید می توانید فایلهای پشتیبان را بر روی سی دی یا دی وی دی داشته باشید، اگر نه فایلهای پشتیبان را ترجیحا در درایو دیگر از هارد دیسکتان به غیر از سیستم درایو تان نگهداری کنید تا در مواقع لزوم بشود با آنها سیستم را برگرداند. برای یک Restore کامل از این به بعد کافی است سی دی لایوی که ساختیم را در داخل سی دی رام بگذاریم بعد سیستم را با آن بوت کنید وقتی سیستم از طریق سی دی بالا آمد از منوی Go نرم افزار DiX را اجرا کنید.
سپس گزینه ی Restore را کلیک می کنید و بعد هم Next را می زنید تا وارد مراحل جایگزینی شوید، فایل XML. را که با image پشتیبان تولید شده بود را آدرس دهی میکنید (حالا یا از روی هارد دیسک و یا اگر دو سی دی رام داشتید و نسخه ی پشتیبان روی سی بود از طریق سی دی رام یا دی وی دی رام دوم) و درایوی که می خواهید فایل ها در آن جایگزین شود را انتخاب میکنید و بعد جایگزینی آغاز می شود. اول اینکه فراموش نکنید درایو مورد نظرتان حجمش بایستی حداقل با حجم image پشتیبان برابری کند، دوم اینکه کلیه اطلاعات درایوی که برای عملیات جایگزینی انتخاب می شود پاک خواهند شد پس اگر چیزی در آنجا دارید که در نسخه ی پشتیبان وجود ندارد و لازمش دارید از آنجا برش دارید و بعد عملیات جایگزینی را آغاز کنید با شروع عملیات Restore نرم افزار DiX وضعیت پروسه ی جایگزینی را توسط یک نوار و همینطور یک تایمر به شما اطلاع می دهد و با اتمام عملیات جایگزینی کافی است سیستم را مجددا در حالت عادی بوت کنید و بالا بیائید و از تازگی و طراوتش لذت ببرید.
سایر قابلیت های DiX:
البته DiX توانائی های دیگری نیز دارد مثلا می توانید کلیه اطلاعات و فایلهای موجود در یک درایو را توسط گزینه ی Drive to Drive بدون ساختن Image در پارتیشن خالی دیگری کپی کنید. یا اینکه DiX را برنامه ریزی کنید تا دوره ای از اطلاعات مورد نظر شما نسخه ی پشتیبان تهیه کند (برای اطلاعات بیشتر به راهنمای نرم افزار رجوع کنید).
ویدئوی راهنما:
نهایت سعیم را کردم در بالا همه چیز را طبق آنچه خودم تست کرده بودم و تا جایی که می توانستم ساده توضیح دهم ولی اگر کافی نبود شاید مشاهده ویدئوی زیر نیز بتواند به شما کمک کند.
با سلام خدمت تمامي عزيزان
عيد باستاني نوروز را به همه ايرانيان تبريك مي گم و آرزوي خوشبختي براي تمام آنها آرزو دارم.
چیدن سفره هفت سین از آئینهای نوروزی است.
نوروز، از جشنهای باستانی ایرانیان است که امروزه در محدوده جغرافیایی ایران زمین یعنی در کشورهای ایران، آذربایجان، افغانستان، تاجیکستان، ترکمنستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و بخشهای کردنشین کشورهای عراق و ترکیه و سوريه، در روز ۱ فروردین (۲۱ مارس) هرسال برگزار میشود. برگزاری جشن نوروز همچنین در زنگبار واقع در افریقای شرقی که در قدیم سکونتگاه ایرانیان مهاجر بوده رواج دارد.

ادامه مطلب

سلام
سلام بر دل ماتم گرفته ی زهرا
سلام بر شفق غم گرفته ی زهرا
سلام بر بدن پاره پاره ی پسرش
قلم چگونه بگوید چه آمده بسرش
سلام بر گل زهرا که با دل پرخون
ز راه عقل همی کرده عشق را مجنون
سلام بر لب عطشان و خون خشکیده
به چشمهای پر از خون که دیده نادیده
به زخمهای فزون از ستاره درشب تار
بسان غنچه ی بشکفته در خیال بهار
مثال بلبل شوریده ای سکون دارد
دلش گرفته، سرش ماجرا فزون دارد
سلام بر گل روی ستاره و خورشید
به روی ماه بنی هاشم آن جوان رشید
کشیده قامت و مه طلعت و بلند احساس
به کوه غیرت و سقای کربلا عباس
به طفل تشنه لب، آن آهوی زبان بسته
که راه کامل حجت به شامیان بسته
به شاهزاده اعظم جوان علی اکبر
که بود خَلقاً وخُلقاً شبیه پیغمبر
سلام بر گل روی سه ساله ی زهرا
که بود ماحصلش ناز دانه ی بابا
رقیه جان پدر بود و هم پدرجانش
پدر نبود چو جانی نبود در جانش
سلام بر دو گل نور دیده ی زینب
به تارموی زمحنت بریده ی زینب
به زینبی که بود قهرمان کرببلا
زنی به صبر وشجاعت نشان کرببلا
اصولاً هر از گاهي بايد اين پرسش را مجدداً در كليه سطوح مهندسي نرمافزار، چه در صنعت، چه در رسانهها و چه در دانشگاهها مطرح كرد و دليل آن هم، بسيار ساده است. زبانهاي برنامهنويسي نيز مانند زبانهاي گويشي انسانها پويا هستند و مرتباً متحول ميشوند. در اين راستا برخي خود را با نيازهاي روز تطابق داده و برخي نيز از اين تحولات جا ميمانند.
به همين دليل لازم است هر چند وقت يكبار اين پرسش را مطرح كرده و جديدترين پاسخها را به نقد بگذاريم. براي اينكه بحث از حالت نظري خارج شود و حالت كاربردي پيدا كند، اجازه ميخواهم نظرم را در اين مورد به اختصار بيان كنم.
برنامهنويسي وب
فعلاً برنامهنويسي تحت وب داغترين سوژه در دنياي برنامهنويسي است. شايد بد نباشد يادآوري كنم كه اصولاً فلسفه برنامهنويسي تحت وب چه بود كه به اينجا رسيد. علت محبوبيت و رشد گسترده برنامهنويسي تحت وب، حل شدن مشكل كلاينت بود.
در اين مدل از برنامهنويسي، برنامهنويس دغدغه چنداني درباره قابل نصب بودن برنامهاش روي پلتفرمهاي مختلف ندارد زيرا وضعيت تقريباً روشن است. همين كه برنامه شما روي يكي دو مرورگر معروف مانند فايرفاكس و اينترنت اكسپلورر جواب بدهد، كافي است.
بنابراين در پاسخ به اين سؤال كه كدام زبان برنامهنويسي وب را انتخاب كنيم، بايد گفت زبانهايي كه از همه سادهترند و تغيير و تحولات را به سرعت ميپذيرند. در حال حاضر در اين زمينه دو فناوري PHP و ASP.NET پيشتاز هستند. زبان اسكريپتنويسي PHP شباهتهايي به زبان C دارد.
به همين دليل سرعت كامپايل شدن آن بالا است و سايتهايي كه از اين زبان استفاده ميكنند اندكي سريعترند. فناوري ASP.NET از ويژوال بيسيك داتنت يا سيشارپ استفاده ميكند. اين دو زبان، به ويژه در جديدترين نسخه فناوري داتنت در يك حد هستند.
اما به نظر من ويژوال بيسيك همچنان جذابتر و سادهتر به نظر ميرسد. سايتهايي كه با اين دو زبان نوشته ميشوند نرمافزارهاي قدرتمندي را پديد ميآورند كه قدرت انعطاف و گستره كارايي آنها بالاست زيرا هر دو زبان OOP هستند. علاوه بر سهولت برنامهنويسي، پشتيباني از برخي موجهاي نو مانند ايجكس هم بحث روز است.
هم PHP و هم ASP.NET وضع خوبي در اين زمينه دارند. علاوه بر اين، برخي فناوريهاي روز هم خيلي مهم هستند كه وبسرويس يكي از آنهاست. در حال حاضر رقابت شديدي ميان فناوريSOAP كه از سوي آي بيام و مايكروسافت و ديگران پشتيباني ميشود و فناوري REST كه از سوي ياهو و برخي شركتهاي بزرگ ديگر حمايت ميشود، وجود دارد.
اما وضع بعضي زبانها مانند جاوا (JSP) و ColdFusion در دنياي وب خراب است و برخي زبانها اخيراً دوباره مورد توجه قرارگرفتهاند كه از آن جمله ميتوان به Python و Ruby اشاره كرد. وضعيت جاوا در وب در اين ميان جالب توجه است. برخلاف موفقيت چشمگير جاوا در برنامهنويسي براي سيستمهاي بزرگ، اين زبان به شدت در وب دچار ناكامي است. وب يك دنياي بصري است و به سادگي و ظاهر سيستمها اهميت ميدهد.
به همين دليل زبانهاي فاقد ابزارهاي ويژوال و قدرتمند كه در عين حال ساده نيز هستند در اين وادي محكوم به زوالند و اين مسئله براي جاوا كه در زمينه وارد كردن مفاهيم بصري و پويا به دنياي وب پيشگام بود، ناگوار است، البته اين قضيه هيچ ربطي به زبان اسكريپتنويسي «جاوااسكريپت» كه با ظهور ايجكس جان تازهاي پيدا كرده، ندارد.
برنامهنويسي سيستمهاي بزرگ
اما وضعيت در صنايع و سازمانهاي بزرگ بسيار متفاوت است. در جاهايي مانند صنايع مالي و بانكي، صنايع پتروشيمي و نفت، صنايع مخابراتي، سازمانهاي دولتي، صنايع خودروسازي و مانند اينها، هنوز هم جاوا و مشتقاتش حرف اول را ميزنند. قدرت جاوا در اين حوزهها به قدري است كه حتي ميتوان - البته با كمي احتياط - گفت موفقيت سيستمهاي ديگري مانند اوراكل (كه مبتني بر جاوا است) نيز بي ارتباط با استيلاي جاوا بر اين محيطها نيست.
|
|
كاركردن با جاوا در محيطهاي بزرگ كار آساني نيست. اوراكل هم آسان نيست و به طور كلي ورود به اين عرصهها چالشهاي مختلفي را پيش روي برنامهنويسان و شركتهاي نرمافزاري قرار ميدهد، به همين دليل سيستمهاي مبتني بر جاوا، گران و پرهزينه و غولآسا هستند. با اين حال توجه كنيد كه منظور از سازمانهاي بزرگ در اينجا سازمانهايي هستند كه از نظر ابعاد، تعداد كلاينتها و تراكنشها واقعاً بزرگ هستند و منظور ما از آن شأن و منزلت يك سازمان نيست.
در واقع شركتهايي مانند اپراتورهاي موبايل يا صنعت نفت در ايران را ميتوان نمونههايي از اينگونه سازمانها محسوب كرد. اما بسياري از سازمانهاي دولتي در ايران صرف نظر از اهميت استراتژيك يا منزلتشان، به دليل ساختار قديمي سازمان و مدرنيزه نشدن و مكانيزه نبودن فرآيندهاي سازمان يا تنها به اين دليل كه بيشتر از چند هزار كاربر ندارند، جزء سازمانهاي متوسط در اين بحث به حساب ميآيند.
سازمانهاي متوسط و كوچك
شركتها و سازمانهايي كه كمتر از چند هزار كاربر يا چند صد كلاينت دارند، و آنهايي كه خيلي كوچك و در حد مجموعههاي ده الي بيست نفره هستند در اين خانواده از كاربران سيستمهاي نرمافزاري قرار ميگيرند. براي اغلب اين سازمانهاي كوچك و بزرگ، هنوز هم چند صد هزار تومان هزينه براي توسعه و استقرار سيستمهاي نرمافزاري، رقم بزرگي به شمار ميرود.
هم به اين دليل و هم به دلايل فني، اين سازمانها و شركتها بايد از فناوريها و زبانهايي براي توسعه سيستمهاي نرمافزاري خود استفاده كنند كه هزينه كمتري دارند و كاركردن با آنها سادهتر است. من براي اينگونه مجموعهها استفاده از زبان سيشارپ و راهحلهاي مبتني بر ويندوز (مانند SQL Server) را توصيه ميكنم.
سهولت و قدرت كار با ديتابيس، يكي از دلايل اصلي قدرت زبانهاي داتنتي است. البته به تازگي سيستمعامل، لينوكس هم طرفداران زيادي پيدا كرده است ولي موضوع انتخاب پلتفرم و سيستمعامل متفاوت از انتخاب زبان و فناوري برنامهنويسي است.
شايد به همين دليل، برخي به دنبال پيادهسازي سيشارپ در اين محيطهاي غيرمايكروسافتي هستند. اما به هرحال زبان جاوا در سيستمهاي غيرمايكروسافتي طرفداران خاص خودش را دارد، ضمن اينكه ترديدي ندارم كه هنوز هم استفاده از زبان ويژوال بيسيك داتنت و API نرمافزارهاي آفيس مايكروسافت (مانند اكسس) بهترين گزينه براي شركتهاي كوچك و چندنفره است.
برنامهنويسي براي موبايل
در حوزه برنامهنويسي وب زبان ++C و پس از آن زبان جاوا پيشتاز است. زبانهاي داتنت نيز كه اخيراً به اين حوزه راه يافتهاند، با فاصله زيادي آن دوتاي ديگر را تعقيب ميكنند. زبان ++C زبان غامض و پيچيدهاي است و به نظر من به تدريج رو به افول گذاشته است.
اما C و ++C زبان سختافزار هستند و هربار كه سختافزار جديد و ناشناختهاي خلق ميشود زبان شماره يك آن C است. بهتدريج كه آن پلتفرم سختافزاري ج




